In het kort...

Als eerste ben ik blij om te melden dat Ryushinkan Nederland goed vertegenwoordigd was! Sommigen bleven een heel weekend, anderen een dag. Totaal 12 personen zijn vanuit Deventer/Zwolle naar Lille gekomen.

De Lessen

De lessen waren bezet met zoiets van 35 tot 45 man, niet te druk maar ook niet opvallend rustig. Gewoonweg prettig. De sfeer was uitermate uitstekend!

Sensei heeft getracht heel veel uit te leggen over Kokyo en de de basis. Kreten als Number one, very easy en Very important zullen menigeen blijven herinneren, met de daarbij behorende basis Kokyo bewegingen.

Desondanks Sensei's vele uitleg blijft het moeilijk wat Sensei doet: je ziet het, je denkt dat je het begrijpt, maar het doen gaat zo moeilijk... We blijven oefenen aan deze basis. Om de woorden van Sensei te herhalen: denk niet aan Aikido maar aan de beweging, geen techniek nu.

Na de les

Aan het eind van de les werd er nog altijd even op de tatami nagepraat. Van die momenten zijn er foto's gemaakt. Uiteraard bestaat de dag uit 24 uur en ben je niet de hele dag bezig met Aikido. Dus dankzij onze gids Celine en de organisatie van Marco hebben we goede restaurants gevonden voor onze maag en hebben we ook nog e.e.a. gezien van Lille. Hier en daar viel de opmerking 'net het gevoel of ik op vakantie ben!'.

Dus niet alleen Aikido maar ook gezelligheid! En taal en cultuur: gesproken dan wel gehoorde talen: Nederlands, Engels, Duits, Japans, Vlaams (wat bedoelt die Belg met 'motor kapot??'), Pools en natuurlijk Frans.

Om kort te zijn: ondanks 't feit dat het me een auto kostte is het wederom een onvergetelijke goede (Aikido) ervaring, en dat ook nog op een ontspannende en plezierige manier. Zelf ben ik blij dat ik bij Sensei na 2 jaar weer heb kunnen trainen. Ik zal dan ook zeker binnenkort bij de stage in Opole (Polen) aanwezig zijn.

15 april 2004, door Marcel de Beus